Hier komen binnenkort grapjes en one-liners over Vonnie te staan.
En hier is de eerste….een echte klassieker:
Er komt een man bij de apotheek en zegt: “Mag ik van u een onsje strychnine? Ik wil namelijk mijn vrouw vergiftigen.”
De apotheker schrikt en zegt: “Ben u nou helemaal gek geworden? Ik kan u niet zomaar vergif meegeven; dat is tegen de wet.”
De man gooit een foto van zijn vrouw op de toonbank en de apotheker zegt: “Oh, neem me niet kwalijk, Peet, ik wist niet dat je een recept had.”
Nummer 2:
En wat lees ik nou bij Vonnie op haar bleugh? Had haar eega een engeltje op zijn stuur zitten? Geen wonder dat hij een ongeluk kreeg…..dan had ‘ie ook maar op de weg moeten letten. Alhoewel……zal dat engeltje niet een roze olifant zijn geweest? Nou ja…..als ik met Vonnie getrouwd was, zou ik me ook altijd klem zuipen………
Nummer 3:
Peet van H. loopt een schoenenzaak binnen en vraagt een paar zwarte herenschoenen maat 38. De verkoper kijkt naar zijn voeten en schudt zijn hoofd.
“Mijn beste man,” zegt hij, “die zullen u nooit passen. U heeft toch echt minstens maat 44/45 nodig.”
Peet ramt met zijn vuist op de toonbank en slaat hierbij een barst in het glas. (Deze barst zal in een later stadium uitgelegd worden aan de media als een gevolg van een overval op die pedo-schoenenzaak maar dat terzijde….)
“Ik ben hier de klant!” brult Peet, “Nou geef me die schoenen en snel! Want anders zal ik het door mijn vrouw op haar bleugh…uhhh blog laten zetten.”
Onder zoveel bedreiging bezwijkt de verkoper en levert de herenschoenen, kleur zwart, maatje 38.
Daags daarna ziet hij Peet voorbij lopen op zijn nieuwe schoenen. Kreupel, met een pijnlijk vertrokken gezicht en moeilijk kijkend. Sociaal bewogen als de verkoper is, loopt hij de zaak uit en spreekt Peet aan: “Mijn beste, ik zei u toch dat deze schoenen véél te klein voor u waren. Wilt u ze niet alsnog ruilen voor een paar dat u wel zal passen?”
Getroffen door zoveel compassie en medeleven weet Peet een grimas op zijn gezicht te toveren en zegt: “Goede man, dank u, maar dat doe ik liever niet.”
En terwijl hij in het verbaasde gezicht van de verkoper kijkt, verklaart hij: “Het zit namelijk zo. Mijn zoon die mijn echte zoon niet is, is gevlucht naar China om zijn moeder te ontlopen. Mijn vrouw is lelijk, gemeen, een meervoudig veroordeeld crimineel en de schulden die ze maakt kan ik nooit van mijn leven ooit afbetalen.”
De verkoper schudt meewarig zijn hoofd en Peet vervolgt: “Maar als ik vanavond deze schoenen uittrek, dan ben ik gelukkig.”
(Deze laatste grap wordt de lezers aangeboden door een onbekende vriend, die ik graag waanzinnig wil bedanken!) Bedankt!
Nummer 4:
Een beruchte pedojaagster van wie ik de naam niet zal noemen (begint met een Y) zegt tegen haar man:
“Ik moet ineens denken aan die videoband die ik ooit gezien heb van een man die een baby misbruikte.”
Haar man van wie ik de naam ook niet zal noemen (begint met een P) zegt:
“Snel…snel….zuig op een halve citroen!”
De pedojaagster vraagt: “Helpt dat dan?”
“Nee,” zegt haar man, “maar het haalt wel die grijns van je gezicht.”
Nummer 5:
Slaat je man een barst in de ruit, dan belazer je gewoon de kluit.
Nummer 6:
Een pedo achter elke boom is voor Yvonne van Hertum de ultieme droom.
Nummer 7:
Een verwarde huisvrouw met merkwaardige hobby’s en een slechte knie (ik noem geen namen) loopt met haar twee honden door Rotterdam-Zuid. Zegt de ene hond tegen de andere: “Heb jij ook zo een drang om je eigen nest te bevuilen?”
De andere hond zegt: “Ja, nu je het zegt; die neiging heb ik ook. Hoe zal dat toch komen?”
Waarop een toevallig passerende hondenfluisteraar, die dit gesprek gehoord heeft, zich tot beide dieren richt en zegt: “Maak jullie niet sappel. Het overkomt de beste. Na verkoop van tijd neemt elk huisdier de gewoontes over van zijn baas, of in jullie geval zijn bazin.”
:
