Greetje over Yvonne van Hertum

Het was een koude namiddag en pedojaagster Yvonne Rabbie (eventueel van Hertum) haastte zich naar huis.  De ijzige wind sneed dwars door haar kleding maar daar merkte ze niets van. Yvonne Rabbie (eventueel van Hertum) was niet zo opmerkzaam, toen niet…nu niet….. en later ook niet.  Ze ging lekker Kerstfeest vieren, in de warmte met veel cadeautjes onder de boom en ze wist zeker dat ze erg verwend ging worden. Dat kon ze ook wel zeker weten want ze had alles zelf gekocht. De schuldsanering kon wat haar betreft naar de maan lopen;  wat niet wist….wat niet deerde!

Gelukkig; ze was thuis. Haar gele herders tilden hun kop op toen ze haar hoorden binnenkomen en kropen snel onder de tafel. Daar waren ze tenminste veilig voor de vreemde spelletjes die hun vrouwtje altijd met ze wilde spelen. Yvonne Rabbie (eventueel van Hertum) merkte daar, gelukkig voor de honden, ook niets van.  Haar man was ook nog niet thuis dus ze kon nog even lekker op de bank liggen met een borreltje….nou ja….met een fles goedkope wijn.  Het werd buiten donker en binnen was het warm, dus wie deed haar wat?

Half beneveld zat ze op de bank toen er ineens een gigantische klap weerklonk door haar woning. Gut, het onweerde toch niet? Yvonne Rabbie (eventueel van Hertum) werd bijna nuchter van de schrik. Niemand kon haar laf noemen….tenminste dat beweerde ze zelf altijd. De meningen waren daar eigenlijk nogal over verdeeld. Maar toch schrok ze zich nu de jantandjes: door de gang kwam een geest aanzweven, een geest die er verschrikkelijk uitzag.
“Verrassing!” riep de geest met een holle stem.
“Ben jij een geest?” stamelde Yvonne Rabbie (eventueel van Hertum)
“Echt slim ben je niet, hè?” antwoordde de geest. “Toen niet, nu niet en later vast ook niet!”
“Je bent niet echt.” zei de pedojaagster. “Jij bent het resultaat van een onverteerd stuk gyros  of een bedorven stokbroodje uit de oven. Of misschien heb ik nu een delirium omdat ik al jaren veel te veel drink.”
“Nee hoor,” zei de geest, “ik ben een levensechte geest en trouwens……ik heb niet bij je op school gezeten, dus je hoeft niet zo familiair te zijn.”
“Dus je bent een geest.” zei de pedojaagster. “Wie ben je?”
“Vraag liever wie ik wás,” zei de geest.
“Oh oh, wat ben je weer geestig,” zei de pedojaagster. “Goed dan, wie was je?”
“Ik was de geest van je goede bedoelingen.” zei de geest en lachte hol.
“Dat kan niet,” zei de pedojaagster, “ik weet wel zeker dat ik nooit goede bedoelingen heb gehad.”
“Tja,” zei de geest, “dat weet ik ook maar al te goed. Daarom ben ik ook een geest en ik ben zelfs een zeer ongezonde geest. En mijn lichaam is ook niet om over naar huis te schrijven; ik val al helemaal uit elkaar. En het is allemaal jouw schuld. Jij moest zo nodig mensen achtervolgen en belasteren en nu zit je met de gebakken peren, Sjeintje Bacokoek. Ik kom je waarschuwen voor een vreselijk noodlot dat je zal treffen.”
“Oh ja….écht?” hoonde de pedojaagster. “Laat me eens raden…..je komt me vertellen dat ik ook als een geest zal eindigen en dat ik vannacht bezoek zal krijgen van drie geesten. En dat het mijn enige kans is om te ontkomen aan mijn lot, toch?”
“Nee hoor,” zei de geest. “Dat kun je wel schudden…..er komt vannacht geen enkele andere geest bij jou op bezoek om je nog een tweede kans te geven. We hebben in de geestenwereld unaniem besloten dat jij maar je verdiende loon moet krijgen. Maar we hebben erom geloot wie je het nieuws mocht komen vertellen en ik heb gewonnen. Dus ik mag je vertellen dat je naar het gevang gaat, dat je een strafzaak voor de boeg hebt en dat al je advocaten deel uitmaken van dat justitiële  pedo-complot waar je vriendje Kat steeds over raaskalt. Je hebt dus geen schijn van kans om je straf te ontlopen, tenzij je weer eens onderduikt in België of stiekem verhuist. Het gniffelen en grinniken zal je definitief vergaan, let op mijn woorden.  Je zult zonder een rooie rotcent eindigen en je zogenaamde vrienden zullen je laten vallen als de rotte appel die je bent. Je bent gedoemd om rond te dwalen met een enorme onzichtbare keten die je zelf gesmeed hebt. Een keten van leugens en kwaadaardigheid, van laster, bedrog, geldkistjes, ballondieren en alle andere producten van je verziekte leven. Je zult oogsten wat je gezaaid hebt en het zal een oogst zijn die zo bitter is als gal! Er zal geween zijn en een geknars van kunstgebitten. En daar kan je het mee doen!”
En de geest lachte nog eenmaal met een holle lach en verdween toen….even raadselachtig als hij gekomen was. En vanuit het niets weerklonk nog een enkele boodschap voor de verstomde pedojaagster……..”Je moet de groeten van Paul hebben……”
En toen werd het akelig stil. En de pedojaagster voelde een kille hand om haar hart en héél even was ze bang dat de geest gelijk zou krijgen.  Maar dat duurde niet lang en na een paar flessen wijn was ze de geest en zijn wijze woorden alweer vergeten…..sterker nog…….ze wist niet eens meer waar ze was.  Toen haar waanzinnige man thuiskwam, lag ze haar roes uit te slapen op de bank….zoals gebruikelijk. Het zou weer een Kerst worden als iedere andere Kerst…….

Greetje

PS: Ik wens al mijn lezers een gezegend en gezellig Kerstfeest!